Menu

Biografija šejha Muhammeda Hadima el-Fekijja

Tema Velikani ummetaČitanje 5 minuta

Kada su izgubili nadu da ljude mogu odvratiti od šejhove da’ve, odlučili su ga ubiti, pa su krenuli tražiti nekog da to izvrši za njih. Odabrali su čovjeka po imenu Mahrus Abdulhajj el-Džemel i rekli mu: ’’Kako možeš da slušaš ovog zlog čovjeka koji razdvaja ummet? Kako možeš da pratiš njegove dersove, a mi se borimo za nezavisnost, ratujemo i uklanjamo nered?“, nabrajajući stvari koje su u to vrijeme bile aktuelne u Egiptu. Nastavili su mu pričati sve dok ga nisu ubijedili da ubije šejha El-Fekijja. Dali su mu nož i rekli: ’’Iskoristi bilo koju priliku te ga ubij i odmori nas od njega.“ On je uzeo nož, stavio ga u džep i išao je iza šejha El-Fekijja ne bi li mu se ukazala prilika da ga ubije. Jedne prilike šejh se uspeo na minber i održao hutbu o tevhidu, a Mahrus sjede ispod minbera, vrebajući priliku da ga ubije. Odlučio je ubiti šejha čim siđe sa minbera. Šejh je održao hutbu u kojoj je govorio o Allahu, spoznaji Allaha kroz Njegova imena i svojstva, i o upućivanju ibadeta samo Njemu, Jedinom. Čim je šejh završio sa hutbom, Mahrus je ustao i prišao mu, a zatim ga jako zagrlio dok su mu oči suzile, govoreći mu: ’’Došao sam da te ubijem, o šejhu, pa mi halali. Vidim da nas ti samo upoznaješ sa Allahom, spominješ nam samo Allaha, i govoriš nam samo o Allahu, pa mi halali.“ Šejh se nasmijao, halalio mu i lijepo je postupio sa njim. Od tada se među njima rodilo prijateljstvo i Mahrus je stalno išao sa šejhom kako bi ga štitio od onih koji bi htjeli da ga ubiju ili mu naude, kao što su sufije, komunisti, tekfirdžije, ihvanije ili neko drugi.


Mnoge islamske ličnosti koje su igrale veoma važnu ulogu u širenju ispravnog shvatanja Kur’ana i sunneta nepoznate su muslimanima, pogotovo kada se radi o ehli-sunnetskim učenjacima izvan Saudije. Dosad smo pisali o dvojici velikana u islamskim znanostima koji dolaze sa područja Afrike, a to su šejh Ahmed Šakir i Muhammed el-Emin eš-Šenkiti, a sada ćemo navesti biografiju još jednog velikana na polju islamskih nauka i širenja ispravne akide, a to je šejh Muhammed Hamid el-Fekijj, osnivač organizacije Ensarus-sunnetil-muhammedijje u Egiptu.

Rođenje i odrastanje

Šejh Muhammed Hamid el-Fekijj rođen je u selu Nekla el-Ineb 1310. h.g. / 1892. god. Odrastao je u okrilju svojih pobožnih roditelja, koji su mu pružili pravi islamski odgoj. Njegov otac je šejh Ahmed Abduhu el-Fekijj, i on je u mladosti započeo studiranje na Al-Azharu, ali ga nije dovršio zbog životnih okolnosti koje su ga primorale da prekine studije. Majka šejha Muhammeda bila je hafiza Kur’ana. Šejh Muhammed je odrastao u islamskom ambijentu i postao je hafiz Kur’ana sa dvanaest godina. Njegov otac mu je, tokom podučavanja Kur’anu, pojašnjavao manje poznate izraze i učio ga osnovama fikha, tako da je, poslije završenja hifza, već usvojio osnove islamskih nauka i bio spreman da uči na Al-Azharu po metodu koji se tada koristio.

Stjecanje znanja

Šejhov otac je svoje sinove podijelio po fikhskim mezhebima kako bi svakog sina podučavao jednom mezhebu: najstariji sin bio je malikija, drugi hanefija, treći šafija, a četvrti sin, Muhammed Hamid el-Fekijj, hanbelija. Tri starija sina učila su po programu koji je postavio njihov otac, ali je najmlađi sin ubrzo primljen na univerzitet Al-Azhar. Muhammed Hamid el-Fekijj je svoje školovanje na Al-Azharu započeo 1322. / 1904. godine. Mlađi učenici su u to vrijeme studiranje na Al-Azharu počinjali sa dvije nauke: fikhom i gramatikom. Školovanje je bilo podijeljeno po knjigama, a ne po godinama. Tako bi hanefijski učenik u fikhu počinjao sa studiranjem knjige Merakil-felah, a u gramatici sa metnom iz arapske gramatike poznatim kao El-Adžrumijja sa komentarom Hasana el-Kefravija. Učenik ne bi prelazio na sljedeće knjige dok ne bi usavršio ove dvije. Posljednja knjiga iz gramatike koju bi učenik studirao bila je Elfija od Ibn Malika (hiljadu stihova iz gramatike) sa komentarom od El-Ešmunija, a u fikhu je učio shodno mezhebu: kod hanbelija Delilut-talib, kod šafija to je djelo Et-Tahrir fi furu’il-fikhiš-šafi’ijj, kod hanefija djelo El-Hidaje fi šerhi bidajetil-mubtedi, kod malikija Šerhul-Hareši ala muhtesaril-Halil, dok su se druge nauke, poput logike, ilmul-kelama, stilistike i usuli fikha, učile tek poslije tri godine studiranja.